Ik speelde vroeger in een bandje. Omdat daar meer geld in verdween dan eruit kwam, bezorgde ik ’s middags de krant. Saai werk, maar aan het eind van de maand kon ik fijn een nieuwe microfoon of distortionpedaal kopen. Of een nieuw podium outfit, want dat was eveneens belangrijk. Alles goed tot ik besloot van mijn verdiende geld een nieuwe fiets aan te schaffen. Door al dat krantenbezorgen was de oude nogal afgetrapt geraakt; een nieuw exemplaar zou mijn werk en leven behoorlijk veraangenamen. Dacht ik.

De aanschaf van het begeerde rijwiel betekende het voortijdige einde van een glansrijke loopbaan van krantenjongen tot mediamagnaat. Het leerde me namelijk al vroeg de onzin inzien van de geld- en carrire-ratrace. De fiets was niet langer slechts een middel om geld te verdienen voor de leuke dingen in het leven, maar een doel op zich geworden. Maar hoe kon die fiets nou belangrijker zijn dan een vette gitaar? Of surfplank? Want ik was inmiddels ook verslingerd geraakt aan wind en water, wat niet te combineren bleek met mijn dagelijkse tocht langs de brievenbussen. Ik had dan wel een mooie fiets, maar vooral spijt als haren op mijn hoofd.

In mijn latere leven waren er nog diverse van zulke nieuwe-fietsmomenten. Eerst getriggerd door de steeds duurdere, statusverhogende pakken en schoenen die ik was gaan dragen ‘want nodig voor mijn werk’. Later werden het drukkere banen en grotere verantwoordelijkheden. Keer op keer kwam ik tot het aloude inzicht: zaken die een middel zouden moeten zijn voor een aangenaam en gepassioneerd (surfers) leven werden een doel op zichzelf en uiteindelijk juist een belemmering van het oorspronkelijke ideaal.

Als 16-jarige verstond ik onbewust de kunst van ‘reconciling dilemma’s’: het succesvol verzoenen van schijnbaar conflicterende wensen (gitaarspelen, windsurfen én geld verdienen), want ik werd freelance-muziekrecensent bij de krant. Daarmee kon ik ’s avonds tegen betaling mijn passie voor muziek botvieren en was ik ’s middags vrij om te surfen. In de jaren die volgden kwam ik, na talloze nieuwe-fietsmomenten, uiteindelijk terug bij een serieuze variant van mijn eerste journalistenbaantje. Ondertussen dienen zich voortdurend nieuwe nieuwe-fietsmomenten aan.

Zo stond ik laatst voor de keuze van een (lease)auto, eigenlijk ook een soort krantenlopersfiets. Daarover later meer…

Hotze Zijlstra
www.hotzezijlstra.nl