Eind oktober 2014 deden de restanten van orkaan Gonzalo Nederland aan en kon de windsurfgemeenschap zich opmaken voor de eerste herfststorm van het jaar. Een uurgemiddelde van 9 beaufort op Hoek van Holland, windstoten tot 108 kilometer per uur en vooral de westelijke richting betekenden dat het op zee niet altijd even goed toeven was. Eric Rutjes en Eva Oude Ophuis besloten hun heil daarom elders te zoeken. Avontuur in eigen land, of hoe twee verstokte wavers een topsessie hadden op een Zeeuws stukje binnenwater.

Woord: Eva Oude Ophuis Beeld: Jan Peter van Popta

windsurfen storm zeeland binnenland 2

In de aanloop naar deze storm zagen we al dat de wind uit het westen zou komen, niet goed voor de meeste wavespots. Bovendien ging het echt hard waaien. We willen eigenlijk altijd wel varen, waar het ook is, dus gingen we op zoek naar een spot waar je nog wel kan springen, maar waar je niet gelijk van het water wordt geblazen. Op zee was het die dag echt overleven, dan is het binnenwater een goed alternatief. Met veel wind kun je daar ook wavemoves doen, zolang je maar wat golfjes hebt.

Via ANWB waterkaarten en Google Earth kwamen we na enig zoeken uit op het Vuile Gat, een stuk water tussen Zuid-Beijerland en het eiland Tiengemeten. Hoe dieper het water, hoe groter de kans op hoge golven. Voor Zeeland hadden ze de meeste wind opgegeven, en het Vuile Gat lag qua richting precies goed. Vanuit Den Haag vertrokken we richting Zeeland. Er was code oranje opgegeven en dat was flink te merken op de weg.

Bij aankomst hebben we eerst een tijdje rondgereden, op zoek naar de mooiste golven en een goede plek om het water in te gaan. Het hagelde inmiddels keihard. Via een boerenweggetje bereikten we de spot, waar we over rotsen en door het riet het water in konden. Het was er verlaten: aan de overkant stond een huis met wat koeien, af en toe kwam er uit het niets een vrachtschip langs.

Via Whatsapp hadden we fotograaf Jan Peter van Popta ingeseind, nog geen uur later stond hij met zijn telelens aan de waterkant. Ongelooflijk: Popta is zo fanatiek, die doet niet voor ons onder. Een foto van de parkeerplaats en een vage beschrijving van de route – pontje, water, parkeerplaats – en ineens was hij er, met zijn warmtepak in de stromende regen.

windsurfen storm zeeland binnenland 1

In het begin viel de actie denk ik een beetje tegen, maar toen de wind harder en constanter werd konden we echt goed springen. Later werden de vlagen zo hard dat ik regelmatig explodeerde midden in de lucht en mijn setje tientallen meters van me vandaan vloog. Zelfs met mijn 3,0 en 69 liter boardje was het nog teveel. Toch gaf het wel een kick. Ik heb zelfs nog een aantal shaka’s geprobeerd, waarbij ik zo hard ongecontroleerd omhoog geblazen werd dat ik in een pushloop roteerde. Fijn dat Eric pas na onze sessie uitlegde dat deze move niet gemaakt is voor windkracht negen, omdat je jezelf dan echt pijn kan doen…

Voor Eric bleek zijn zelfgemaakte custom met afgezaagde neus van 63 liter het perfecte wapen om de storm te bedwingen. Pushloops, backloops, forwards… het Vuile Gat was voor even een mini wavespot. Het leuke van varen op zo’n smal plasje is dat je hele korte rakjes maakt en echt samen vaart.

Normaal als het soms zo hard waait ben je vooral aan het overleven, hier ben je keihard om elkaar aan het lachen. Om de crashes, of om elkaar te pushen om nog harder en hoger te gaan. Het jumpen op binnenwater is soms zelfs spannender dan op zee: je komt minder hoog dus je rotaties moeten perfect zijn anders crash je gegarandeerd; iets wat in mijn geval nogal vaak gebeurde.

Als de volgende storm over ons land trekt gaan we denk ik weer voor een avontuur in eigen land. Normaal kan ik met windkracht negen niet eens meer over het strand lopen en moet ik mannelijke hulptroepen inschakelen, nu was het gewoon een leuke sessie. Al denk ik dat ik voortaan geen shaka’s meer probeer als het stormt…

Dit artikel is afkomstig uit de Motion #1 van 2015. Dit nummer kunt u hier bestellen. Wil je niks meer missen op het gebied van Windsurfen word dan abonnee