Op 27 oktober werd voor het eerst in vele jaren weer een Nederlands Kampioenschap Wave Performance gehouden. In ruige, stormachtige condities in Zandvoort versloeg Kevin Mevissen nipt Martin ten Hoeve in een spectaculaire finale Nederlands Kampioen Wave Performance. Bij de dames wist zesvoudige wereldkampioene freestyle Sarah-Quita Offringa Eva Oude Ophuis af te troeven in een fascinerende finale waarin beiden dames zeldzame kansen uitbuitten in de brute omstandigheden.
De beelden vertellen het verhaal van een geweldige competitie, de kwaliteit van het meer dan 40 surfers sterke deelnemersveld, en de gastvrijheid van de Watersport Vereniging Zandvoort. Is dat ook het hele verhaal? Mogen we hopen dat deze competitie een nieuwe impuls geeft aan competitie op het hoogste niveau op Nederlandse wateren? En zal dit evenement er mogelijk toe leiden dat onze eigen Hollandse geweldige en uitdagende omstandigheden eindelijk ook eens een verdiende plek krijgen in de internationale surf websites en bladen?

Woord: Watersportvereniging van Zandvoort (WVZ)
Beeld: Eric Baardman

De lange wacht
Het idee van de ONK Wave begon, zoals zo vaak, met een goed idee in de bar. In dit geval, in de bar van de Watersportvereniging van Zandvoort (WVZ). WVZ catamaranvaarders, kiters, surfers en SUP’ers hebben allemaal leuke wedstrijdagen in Zandvoort en op zee. ‘Wat weerhoudt jullie windsurfers?’, vragen zij spottend aan de beoefenaars van deze sport uit de vorige eeuw. WVZ windsurfers hebben blijkbaar een tijdlang hun mannetje moeten staan in het clubhuis en kaatsten de spot regelmatig terug met oneliners als: ‘Wij Doen liever dan Praten’, ‘Waar zijn jullie als het een 8 waait’ et cetera. Maar de pijl was raak geschoten en de uitdaging helder. Inderdaad, wat weerhield ze? Sterker nog, er was jaren geen Open Nederlands Kampioenschap wave performance geweest. Het idee van de ONK Wave 2013 was geboren.

Pas bij de volgende afspraak, deze keer bij een fijne kop koffie, begon het tot de WVZ windsurfers door te dringen wat ze zich op de hals hadden gehaald. Het was niet voor niets dat er jaren geen ONK was geweest. Wat als het niet waait? Wat als het wel waait maar dan in het noorden of in Zeeland? Er zijn groepen enthousiaste wave windsurfers langs de hele kust, maar ze vallen in het niet onder de donkere schaduwen van de parachutes van de kiterinvasie. Sponsors hebben lager hangend fruit om te plukken dan een groep eigenzinnige windsurfers. In hun voordeel hadden ze naar eigen zeggen maar twee dingen: de geweldig wedstrijdervaring en de prachtige, hele jaar door, strandfaciliteiten van de WVZandvoort. Alhoewel, er was een derde belangrijk element: veel enthousiaste eerste reacties van windsurfvrienden en vrienden van vrienden. Een basis om op te bouwen.

De format begon dus vorm te krijgen. Op het beruchte bierviltje. Punt 1: Later in oktober is de zee warm, het strand leeg, de kalender van de vereniging heeft plek, en, het allerbelangrijkste, het waait. Met vier (tot zes) wachtdagen over twee weekeinden is de kans op één goede dag behoorlijk. Punt 2: Als het waait, willen we natuurlijk allemaal de zee op dus naast een evenement voor de wedstrijdzeilers moet ook wat komen voor gewone stervelingen; zeker omdat Zandvoort een lastige plek kan zijn om te windsurfen, zelfs als je gewend ben aan de soms sterke stroming. Een probleem dus waar de windsurfers van Zandvoort al lang een oplossing voor hebben: de tractor en downwinders! Een ONK Wave wedstrijd en downwinder dus! Punt 3. Sociaal programma: douche, lekkere soep, muziekje, windsurfmaatjes, bier? Check. Goed, geregeld!

De uitdaging was een begin maken. De basis hiervoor hoefde niet ingewikkeld te zijn of veel geld te kosten. In tegendeel: alles is op een ‘shoestring budget’ geregeld. Waar het om ging was windsurfen op zee. Als wij als Nederlandse wave windsurfers dat willen, moet dat mogelijk zijn, was de gedachte. Nieuwe communicatie programma’s om in contact met elkaar te komen en blijven zijn leuk en aardig, en de organisatie besloot vroeg om er ook volop gebruik van te maken, maar waar het uiteindelijk om ging was de wave windsurfers van Nederland en omgeving één keer in het jaar op één plek bij elkaar te laten komen om te genieten van de golven en de wind.

De wedstrijd en downwinder
Op zondag 27 oktober was het dus zover. En wat een dag: drie meter golven, acht Beaufort en meer, schuim, schuim en nog eens schuim. Echte Hollandse najaarsomstandigheden waar alle wavers van de lage landen het hele jaar naar toeleven. En wat een genot om competitie op zulk hoog niveau te zien langs de Nederlandse kust.

Al vroeg in de ochtend was de organisatie in de weer om voorbereidingen te treffen voor de skippersmeeting van 09.30 uur. Vanwege de stevige sideshore wind en dikke branding vond de jury, in de vorm van good old Paul Jansen, Robert Timmer, Jan Willem Eckhardt en wedstrijdleider Eric ‘Tukker’ Wielen, het verstandig zich vooral te concentreren op het echte wavewerk: golfrijden en jumps (en dus geen scores voor freestyle moves of old school transities). Eric Kling van de watersportbond gaf wat last minute tips en tricks om alles soepel te laten lopen en om precies 10.10 uur kon de eerste heat van het ONK 2013 van start gaan. Vanaf dat moment zijn de toeschouwers en jury vrijwel nonstop voorzien van mooie moves die naarmate we meer richting de finale gingen per ronde radicaler werden. Torenhoge backloops, frontloops, pushloops, table-forwards, tweaked-pushloops, oldskool moves als tabletops en donkey kicks… er werden zelfs double forwards en pushloops forwards gedaan!

Bij het golfrijden zagen we veel backside lippers die veelal vloeiend overgingen in klassieke down the line bottomturns met vette off-the-lips met spray. Zelfs een wave 360, aerial off the lip en een goiter werden getoond. Op zo een dag zijn alle riders helden maar een aantal verdienen misschien bijzondere aandacht. Zo ging de vijftienjarige Stepan Vanderwel in de hoge bakken en 35 knopen wind als een pro over de golven, hij maakte zelfs een dikke table top en trok een vette spray bij zijn off the lips; daar gaan we in de nabije toekomst nog veel van zien. Oude rot Joost Smits liet zien dat hij het windsurfen in dikke golven nog niet is verleerd. Bij de dames lieten met name Sarah-Quita Offringa en Eva Oude Ophuis al in de eerste heat zien dat ze ervaring hebben met ruige condities. Gecontroleerde sprongen en mooie golfritten zijn voor deze dames geen probleem.

Bij de heren werd het nog even heel spannend in de strijd bij de laatste vier. In de strijd om de derde en vierde plaats was het behoorlijk close tussen Mike Bossaert en Jordy van der Panne. Mike won deze heat met name door z’n hoge backloops en stijlvolle golfritten. Jordy maakte aan eind van de heat nog een mega hoge sprong en brak daarbij zijn pols. Belangrijker nog dan de derde plaats van Mike was zijn sportieve optreden na de heat waarbij hij geblesseerde Jordy veilig van de derde bank naar het strand sleepte en later het materiaal van Jordy halverwege Bloemendaal hielp ophalen.

In de finale was het een titanenstrijd tussen Kevin Mevissen en Martin ‘Lampie’ ten Hoeve. Beide heren gingen tot het uiterste waarbij Martin meer uitblonk in het golfrijden en Kevin meer risico nam bij zijn sprongen. Het was een close-call, waarbij uiteindelijk op een puntentotaal van 69 om 68 Kevin de hoogste trede op het ereschavot mocht betreden.

Downwinder
Ondertussen waren de recreatieve surfers van start gegaan in de downwinder: van de 30 inschrijvingen trotseerden uiteindelijk 9 mannen de harde wind. Om 10:30 verzamelen ze bij de huifkar van Strandactief. Na wat zenuwachtig gepiel met de setjes werd al het materiaal in de kar gelegd die tot de nok toe gevuld was met windsurfers, planken en zeilen. Met wat nerveuze grapjes te midden van de ruige omstandigheden vetrekt de tractor met huifkar knorrend richting Noordwijk.

Bij aankomst in Langevelderslag werden de zeiltjes opgetuigd (in de groote van 3,7 tot 4,5), terwijl de wind over het strand bulderde. Het was inmiddels windkracht 9 en op de pier in IJmuiden werd zelfs kracht 11 gemeten. Witte koppies boven het zwarte neopreen – maar er wordt gestart, geen gelul.
Een pickup met camaraman achtervolgt de 9 mannen die windkracht 9 trotseren. Voor twee surfers blijken hun 4,2 en 4,5 een maatje te groot; een ander moet afhaken vanwege een zware schouderblessure. Zes van de surfers halen uiteindelijk de eindstreep – het clubhuis van de WVZaandvoort – waar de hete kop soep waarschijnlijk geen overbodige luxe zal zijn geweest. Bij zulke omstandigheden is respect meer dan op zijn plaats voor alle deelnemers.

ONK Wave 2014?
De social media buzz is nu positief maar de organisatoren bij de WVZ zijn er Noord-Hollands nuchter onder gebleven. Dank is aan de order voor de vele vrijwilligers (van de club en daarbuiten) en voor de vrijwillige en in natura bijdragen die dit ONK mogelijk maakten. Het succes van de ONK Wave 2013 ligt bij de wave windsurfers van Nederland zelf. De laatste maanden zijn er zowel individuen als clubs benaderd en velen hebben enthousiast hun support gegeven, hun leden en of kennisenkring geanimeerd, het woord verspreid, en verdere ideeën gedeeld. De vele aanwezigen op de dag zelf zorgden ook voor een geweldige party sfeer in het clubhuis, terwijl buiten de storm chasers voor spektakel zorgden. Een super dag.

Komt er een ONK Wave 2014? Graag, hoopt de organisatie. Maar in lijn met het gedachtegoed van de vereniging: “promotie van de brandingsport” en de ‘hang loose’ attitude van de organisatie, is het wave windsurfen op de noordzee waar het in de eerst instantie om draait – en dat moet vooral zo blijven.

Dus, na een heftige dag die het allerbeste van onze sport liet zien, eindigde de ONK Wave 2013 waar het begon, in de bar (met gratis Domino’s pizza als kers op de taart). Er zijn wat extra notities en krabbels op de bierviltjes bijgekomen, belangrijke details en punten voor verbetering uitgewisseld, maar hopelijk is het doel bereikt en heeft deze editie van de ONK Wave een nieuwe impuls gegeven aan het Open Nederlandse Kampioenschap Wave Performance. Intussen is het eerst genieten van wat de rest van dit najaar biedt, en feliciteren wij de nieuwe Open Nederlandse Kampioenen Wave Performance 2013: Sarah-Quita Offringa en Kevin Mevissen. Bekijk hieronder trouwens even een videoverslag van het ONK Wave en check de Facebookpagina van het evenement voor nog veel meer foto’s!